گلپونه ها

تنها تو میمانی

golpooneha — Wed, 25 Mar 2009 14:04:18 GMT

سلام دوستان عزیز

سال نو بر شما مبارک

هنگام طرب آمد و آغاز بهار است گل را به نوا بلبل عاشق به کنار است

در این روزهای زیبای بهاری تولد بلبل عاشق و خوش نوا، یار آشنا ، نغمه گر عشق بر شما مبارک باد.

می خواهم از خدا به دعا صد هزار جان تا صد هزار بار بمیرم برای تو

و در ادامه با شعرهای زیبای تنها تو می مانی ...

(دوستان عزیز از آنجایی که در تنگنای زمان مطلب های این نوبت را نوشته ام بی تردید دارای اشتباه و غلط هستند. پیشاپیش از شما گرامیان عذر می خواهم)

خسته ام از این کویر (قیصر امین پور)

دوستان عزیز شاعر جاودانه نیلوفرانه قطعه شعر خسته ام از اين كوير را در سال 1369 به یاد دكتر علی شریعتی سروده است. این شعر زیبا را به صورت کامل برای شما قرار داده ام. بیت هایی از شعر در این مجموعه خوانده نشده اند. ترانه ی بسیار زیبا و دلنوازی است.

خسته ام از این کویر، این کویر کور و پیر

این هبوط بی دلیل این سقوط ناگزیر

خسته ام از این کویر، این کویر کور و پیر

این هبوط بی دلیل این سقوط ناگزیر

آسمان بی هدف، بادهای بی طرف

ابرهای سربه راه، بیدهای سربه زیر

ای نظاره شگفت ای نگاه ناگهان

ای هماره در نظر ای هنوز بی نظیر

آیه آیه ات صریح سوره سوره ات فصیح

مثل خطی از هبوط مثل سطری از کویر

مثل شعر ناگهان مثل گریه بی امان

مثل لحظه های وحی، اجتناب ناپذیر

ای مسافر غریب، در دیار خویشتن

با تو آشنا شدم با تو در همین مسیر

از کویر سوت و کور تا مرا صدا زدی

دیدمت ولی چه دور دیدمت ولی چه دیر

این تویی در آن طرف پشت میله ها رها

این منم در این طرف پشت میله ها اسیر

دست خسته مرا مثل کودکی بگیر

با خودت مرا ببر، خسته ام از این کویر

پنهان (سیمین بهبهانی)

دوستت می دارم و بیهوده پنهان می کنم

خلق می دانند و من انکار ایشان می کنم

دوستت می دارم و بیهوده پنهان می کنم

خلق می دانند و من انکار ایشان می کنم

عشق بی هنگام من تا از گریبان سر کشید

عشق بی هنگام من تا از گریبان سر کشید

از غم رسوا شدن سر در گریبان می کنم

از غم رسوا شدن سر در گریبان می کنم

دیده بر هم می نهم تا بسته ماند سر عشق

این حباب ساده را سر پوش طوفان می کنم

این حباب ساده را سر پوش طوفان می کنم

ای شگرف ، ای ژرف ، ای پر شور ، ای دریای عشق

در وجودت خویش را چون قطره ویران می کنم

ای شگرف ، ای ژرف ، ای پر شور ، ای دریای عشق

در وجودت خویش را چون قطره ویران می کنم

نیاز (سیمین بهبهانی)

بی تو ای روشنگر شب های من

بوسه می زد ناله بر لب های من
در دلم از وحشت بیگانگی

خنده می زد لاله ی دیوانگی

در بلور اشک من یاد تو بود

در سکوت سینه فریاد تو بود

مخمل سرخ شفق رنگ تو داشت

پرده های ساز اهنگ تو داشت

بی تو بودم لیک اکنون با توام

خود نمی دانم که این من یا توام

بی تو غمگینم دمی بی من مباش

جان شیرینم جدا از تن مباش

من شب پایان پذیر هستیم

لحظه ای دیگر نپاید مستی ام

تو فروغ آفتاب روشنی

من چو می میرم تو سر بر می زنی

شعله ی رنجم ز من دامن بکش

بند دردم پای خود از من بکش

تشنه ی درد (رهی معیری)

نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم

و گر پرسی چه می خواهی ترا خواهم ترا خواهم

نمی خواهم که با سردی چو گل خندم ز بی دردی

دلی چون لاله با داغ محبت آشنا خواهم

ز شادیها گریزم در پناه نامرادیها

به جای راحت از گردون بلا خواهم

بلا خواهم

چنان با جان من ای غم ذر آمیزی که پنداری

تو از عالم مرا خواهی من از عالم ترا خواهم

نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم

و گر پرسی چه می خواهی ترا خواهم ترا خواهم

تنها تو می مانی (قیصر امین پور)

دل داده ام بر باد بر هر چه باداباد

مجنون تر از ليلي شيرين تر از فرهاد

دل داده ام بر باد بر هر چه باداباد

مجنون تر از ليلي شيرين تر از فرهاد

اي عشق از آتش اصل و نسب داري

از تيره ي دودي از دودمان باد

آب از تو طوفان شد

خاك از تو خاكستر

آب از تو طوفان شد

خاك از تو خاكستر

از بوي تو آتش در جان باد افتاد

در جان باد افتاد

هر قصر بي شيرين چون بيستون ويران

هر كوه بي فرهاد

كاهي به دست باد

هفتاد پشت ما از نسل غم بودند

ارث پدر ما را اندوه مادر زاد

اندوه مادر زاد

از خاك ما در باد بوي تو مي آيد

تنها تو مي ماني ما مي رويم از ياد

دل داده ام بر باد بر هر چه باداباد

مجنون تر از ليلي شيرين تر از فرهاد

از خاك ما در باد بوي تو مي آيد

تنها تو مي ماني ما مي رويم از ياد

عمر آن بود (عماد خراسانی)

عمر آن بود که در صحبت دلدار گذشت

حیف و صد حیف که آن دولت بیدار گذشت

آفتابی زد و ویرانه دل روشن کرد

لیک افسوس که زود از سر دیوار گذشت

خیره شد چشم دل از جلوه مستانه او

تا زدم چشم به هم مهلت دیدار گذشت

توفان (سیمین بهبهانی)

امشب اگر یاری کنی ای دیده توفان می کنم

آتش به دل می افکنم دریا به دامان می کنم

امشب اگر یاری کنی ای دیده توفان می کنم

آتش به دل می افکنم دریا به دامان می کنم

می جویمت

می جویمت با آن که پیدا نیستی

می خواهمت

می خواهمت هر چند پنهان می کنم

زندان صبرآموز را در می گشایم ناگهان

پرهیز طاقت سوز را یکسر به زندان می کنم

یا عقل تقوا پیشه را از عشق می دوزم کفن

یا شاهد اندیشه را از عقل عریان می کنم

زبان نگاه (سایه)

نشود فاش كسي آنچه ميان من و توست

تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

گوش كن

با لب خاموش سخن ميگويم

پاسخم گو به نگاهي كه زبان من و توست

روزگاري شد و كس مرد ره عشق نديد

حاليا چشم جهاني نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما كس نرسيد

همه جا زمزمه ي عشق نهان من و توست

گو بهار دل و جان باش و خزان باش ، ارنه

اي بسا باغ و بهاران كه خزان من و توست

اين همه قصه ي فردوس و تمناي بهشت

گفت و گويي و خيالي ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به ديباچه ي عقل

هر كجا نامه ي عشق است نشان من و توست

سايه ز آتشكده ي ماست فروغ مه و مهر

وه ازين آتش روشن كه به جان من و توست

نواي اساتيد

golpooneha — Mon, 28 Jul 2008 07:07:18 GMT

عاشق شدن

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره .... نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره .... نداره

چرا این در و اون در میزنی ای دل غافل

دیگه دل بستن و دل بریدن فایده نداره

وقتی

ای دل

به گیسوی پریشون میرسی خودتو نگه دار

وقتی

ای دل

به چشمون غزل خون میرسی خودتو نگه دار

خودتو نگه دار

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره .... نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره .... نداره

ای دل دیگه بال و پر نداری

داری پیر میشی و خبر نداری

ای دل دیگه بال و پر نداری

داری پیر میشی و خبر نداری

وقتی

ای دل

به گیسوی پریشون میرسی خودتو نگه دار

وقتی

ای دل

به چشمون غزل خون میرسی خودتو نگه دار

خودتو نگه دار

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره .... نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره .... نداره

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره .... نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره .... نداره

بزم كسان

تو اي شمع بزم كسان

هم‌آواز بوالهوسان

قصه مگو تو دگر ز وفا

شكستي چون بال مرا

نپرسيدي حال مرا

وه كه چه غافلي از دل ما

مجنون ز بلاي دلم

گردون ز رضاي دلم

دريا ز صفاي دلم

عمري ز نواي دلم

حيران شده‌اند

چشمم ز وفاي دلم

گريد ز براي دلم

جمعي ز حكايت دل

هر شب به هواي دلم

گريان شده‌اند

گفتم دستم گيري به وفا

هر دم بيني افتاده‌ام از پا

تا افتادم در راه غمت

گشتم اي مه پامال تمنا

كي غم داري

تو كه فارغ از غم من

همه شب خفتي

كي از ياري

به تسلاي دل من

سخني گفتي

گفتم دستم گيري به وفا

هر دم بيني افتاده ام از پا

تا افتادم در راه غمت

گشتم اي مه پامال تمنا

يك شب چو من نبردي سري به سينه

تا از صبا گشايي دري به سينه

سينه بود به خدا

خانه عشق و صفا

تو اي شمع بزم كسان

هم‌آواز بوالهوسان

قصه مگو تو دگر ز وفا

شكستي چون بال مرا

نپرسيدي حال مرا

وه كه چه غافلي از دل ما

شب فرودين

چشم آهوي ختن دارد

او قصد جان من دارد

از كنارم

آن مسافر چو رؤيا گذشت

زير باران مانده‌ام

پس چرا برنگشت

يادي از آن شب فرودين

بودي مهمانم آن نازنين

قصه گفتي برايم ز ماچين و چين

پري چشمه از خوابم چرا رفت

كه بود و از كجا بود و كجا رفت

شبي در آيينه نشكفته خنديد

دوباره گم شد و در قصه ها رفت

آينه

بي تو بر سر زد

شاپرك

سوخت و پرپر زد

بي تو هر شب بغض باران در دل دارم

بي چراغم ؟؟؟

اي مسافر من تو را چشم در راهم

زير باران دل بسوزد از آهم

دل بسوزد از آهم

رفيق

گفته بودن تو اين شهر

دلهاي مهربون هست

براي گفتن درد

هميشه همزبون هست

توي نگاه مردم

از عاطفه نشون هست

شنيده بودم اينجا

رفيق تا پاي جون هست

ديدم اي داد بيداد

هر آنچه گفته بودند

خيالي بود و خوابي

محبت چون بيابان

رفاقت چون سرابي

محبت چون بيابان

رفاقت چون سرابي

اومديم و تفاوت‌ها رو ديديم

در اينجا تلخ و شيرين را چشيديم

به شهر بي ترحم دل نبستيم

به سوگ خانه در غربت نشستيم

دو يار قديمي

دو يار قديمي

دو همزبانيم

دو دل داده‌ي پاك اين زمانيم

تو محرم دل

تو راز مني

تو باخبر از

نياز مني

بهتر از تو دگر ... همنشيني ندارم

جز تو هم‌صحبت ... نازنيني ندارم

حرف دلم را تنها تو داني

دل مي بري با شيرين زباني

به مهرت اسيرم

دل از تو نگيرم

تويي ساز شيرين زبان من

تويي مرغك نغمه خوان من

ز عشق تو مستم

به پايت نشستم

تويي هستي و تار پود من

تويي ذره هاي وجود من

چه شبها كه با من نواها سرودي

به رويم ز شادي چه درها گشودي

به تو دل سپردم ز من دل ربودي

چه ديوانه بودم

چه ديوانه بودي

تويي ساز شيرين زبان من

تويي مرغك نغمه خوان من

خواهم كه عمري را گوشه‌اي نشينم

از باغ رؤياها با تو گل بچينم

صد خاطره دارم با تو از جواني

گم كرده‌اي دارم گر تو را نبينم

تويي ساز شيرين زبان من

تويي مرغك نغمه خوان من

تويي ساز شيرين زبان من

تويي مرغك نغمه خوان من

تويي ساز شيرين زبان من

تويي مرغك نغمه خوان من

گندم طلايي

اگه چشمه اگه روديم

فكر درياي كبوديم

چرا بينمون سرابه

باورش محاله اما

قصه‌ي جدايي ما

قصه‌ي ماهي و آبه

تو گل سرخي و من ساقه‌ي پيچك

يا ترنمي واسه خواب عروسك

مگه ميشه كه تو باشي و نباشي

توي غمناكي آواز چكاوك

تو كه سرنوشتمو رقم زدي

چرا لحظه‌هامو رنگ غم زدي

تو رو از تو مي نويسم كه تويي

مشق بد بودنمو قلم زدي

تو منو رقم زدي

اگه چشمه اگه روديم

فكر درياي كبوديم

چرا بينمون سرابه

باورش محاله اما

قصه‌ي جدايي ما

قصه‌ي ماهي و آبه

گندم طلايي و عطر ستاره

كه نشون از بي نشوني تو داره

دست تو نوازش نسيم و برگه

فكر ياسه تو شب سرد تگرگه

اگه دستاي من از دست تو دوره

كار دل نيست كار غفلت و غروره

ميشه هر چي عاشقه با تو صدا كرد

براي پرنده ها پنجره وا كرد

اگه چشمه اگه روديم

فكر درياي كبوديم

چرا بينمون سرابه

باورش محاله اما

قصه‌ي جدايي ما

قصه‌ي ماهي و آبه

به ياد استاد تاج

روزي آن حنجره آوازي داشت

به افق پنجره‌ي بازي داشت

قفس سينه اگر مي‌شد باز

مرغ اين غمكده پروازي داشت

شب همه شب به نوا سر مي كرد

روز با زمزمه آغازي داشت

دم كه مي زد ز نيستان مي زد

ناي و ني در گره رازي داشت

غصه با جام جهان بين مي‌گفت

قصه با مست سراندازي داشت

تاج اكنون شده خاموش اي كاش

اين سرانجام سرآغازي داشت

آواز:

گر تو خواهي كه بجويي دلم امروز بجوي ورنه بسيار بجويي و نيابي بازم

وزي آن حنجره آوازي داشت

به افق پنجره‌ي بازي داشت

قفس سينه اگر مي‌شد باز

مرغ اين غمكده پروازي داشت

هوای تو

golpooneha — Mon, 06 Aug 2007 21:04:18 GMT

دوستان عزیز سلام

با صدای عاشقانه و سرشار از احساس نغمه گر عشق سالهاست که خو گرفته ام. یار آشنا، مهربان و صمیمی ام هر بار که با لطافت صدایش روح خسته ام را نوازش می کند، دل به دریای مهرش میسپارم و غرق موج احساسش می شوم اما افسوس ...

افسوس که سیر نمی شوم و از جوشش هزار باره این چشمه ی پویا و بی قرار، باز هم جوششی دیگر را جستجو می کنم.

شما را به تماشای یک باغ پر از گل و یک آسمان پر ستاره دعوت می کنم.

بشنو در هوای تو ای نازنین یار، نغمه گر عشق چه زیبا سر می دهد...

افسانه عمر

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد

دل را به کف هر که دهم باز پس آرد

کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست

آن شمع که می سوزد و پروانه ندارد

در انجمن عقل فروشان ننهم پای

دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد

دل را به کف هر که دهم باز پس آرد

کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

تا چند کنی قصه ی اسکندر و دارا

ده روزه ی عمر

ده روزه ی عمر این همه افسانه ندارد

ده روزه ی عمر

ده روزه ی عمر این همه افسانه ندارد

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد

دل را به کف هر که دهم باز پس آرد

کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

چشم نرگس

خواهم كه بر زلفت

زلفت

هر دم زنم شانه

ترسم پریشان کند بسی

حال هرکسی

چشم نرگست

دیوانه دیوانه

خواهم بر ابرویت

رویت

هر دم کشم وسمه

هردم کشم وسمه

ترسم که مجنون کند بسی

مثل من کسی

چشم نرگست

دیوانه دیوانه

یک شب بیا منزل ما

حل کن دو صد مشکل ما

ای دلبر خوشگل ما

دردت به جان ما شد

روح و روان ما شد

خواهم كه بر چشمت

چشمت

هر دم کشم سرمه

ترسم پریشان کند بسی

حال هرکسی

چشم نرگست

مستانه مستانه

خواهم كه بر رویت

رویت

هر دم زنم بوسه

ترسم که نالان کند بسی

مثل من بسی

چشم نرگست

جانانه جانانه

یک شب بیا منزل ما

حل کن دو صد مشکل ما

ای دلبر خوشگل ما

دردت به جان ما شد

روح و روان ما شد

هوای تو

می روم و نمی رود از سر من هوای تو

هوای تو ...

داده فلک سزای من تا چه بود سزای تو

سزای تو ...

می روم و نمی رود نام تو از زبان من

به که نپرسی از کسی نام من و نشان من

دیگر به لب نیارم حدیث آشنایی

شکسته در گلویم نوای بی نوایی

نوای بی نوایی ...

فتاده هستی من به کام نامرادی

ز چهره ام تو گویی پریده رنگ شادی

می روم و نمی رود از سر من

از سر من ...

می روم و نمی رود از سر من هوای تو

هوای تو ...

داده فلک سزای من تا چه بود سزای تو

سزای تو ...

می روم و نمی رود نام تو از زبان من

به که نپرسی از کسی نام من و نشان من

کنون که می فریبد مرا سراب هستی

روم عنان دل را دهم به عشق و مستی

دهم به عشق و مستی...

این که شد از عشق و وفا زیر و زبر هستی من

هستی من...

راز دل زار مرا کرده عیان مستی من

مستی من...

می روم و نمی رود از سر من هوای تو

مبتلا

نه همزبانی نه همنوایی

تا بگویم من ز عشقت حکایتی

نه مهربانی نه چاره سازی

تا کنم از سوز پنهان شکایتی

شکایتی ...

نوای منی بینوای توام

بلای منی مبتلای توام

سرود منی

چنگ و عود منی

تار و پود منی

منم غباری به کوی تو

منم که مستم به بوی تو

به بوی تو ...

من که در دام هلاک افتاده ام

من که چون اشکی به خاک افتاده ام

عاشقی دیوانه ای افسرده جانم

بی دلی بی حاصلی بی آشیانم

من کیم درد آشنایی

بی نصیبی بینوایی

منم غباری به کوی تو

منم که مستم به بوی تو

به بوی تو ...

شاهد افلاکی

چون زلف توام جانا در عین پریشانی

چون باد سحرگاهم در بی سرو سامانی

من خاکم و من گردم

من اشکم و من دردم

تو مهری و تو نوری

تو عشقی و تو جانی

خواهم که تو را در بر بنشانم و بنشینم

تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی

ای شاهد افلاکی

در مستی و در پاکی

من چشم تو را مانم

تو اشک مرا مانی

ای شاهد افلاکی

در مستی و در پاکی

من چشم تو را مانم

تو اشک مرا مانی

چون زلف توام جانا در عین پریشانی

چون باد سحرگاهم در بی سرو سامانی

من خاکم و من گردم

من اشکم و من دردم

تو مهری و تو نوری

تو عشقی و تو جانی

از آتش سودایت

دارم من و دارد دل

داغی

داغی که نمی بینی

دردی که نمی دانی

آتش عشق

تا که نشانت در همه جا می جویم

در همه دنیا وصف تو را می گویم

از دل شب تا به سحر هر لحظه

خاک رهت تا به ثریا می پویم

از دل شب تا به سحر هر لحظه

خاک رهت تا به ثریا می پویم

باز ای جان بار دگر خاموشی

چهره ی خود از نظرم می پوشی

درد مرا مرغ سحر می داند

دم به دم این نغمه ی غم می خواند

در شب تنهایی من

با دل شیدایی من

بر همه کس عیان شود

قصه ی تنهایی من

قصه ی رسوایی من

هر دم از شوق وصالت لبریزت

با نگاهی از سر جان برخیزم

تا نشانی آتش عشقت در دل

از همه عالم غیر تو من بگریزم

تا که نگاهت یک نظر افتد بر من

خنده زند مرغ چمن در گلشن

دیده چرا تر نشود از شوقت

جان ز شعف چون نگریزد از تن

دیده چرا تر نشود از شوقت

جان ز شعف چون نگریزد از تن

باز ای جان بار دگر خاموشی

چهره ی خود از نظرم می پوشی

درد مرا مرغ سحر می داند

دم به دم این نغمه ی غم می خواند

در شب تنهایی من

با دل شیدایی من

بر همه کس عیان شود

قصه ی تنهایی من

قصه ی رسوایی من

مبتلا

نه همزبانی نه همنوایی

تا بگویم من ز عشقت حکایتی

نه مهربانی نه چاره سازی

تا کنم از سوز پنهان شکایتی

شکایتی

نوای منی بینوای توام

بلای منی مبتلای توام

سرود منی

چنگ و عود منی

تار و پود منی

منم غباری به کوی تو

منم که مستم به بوی تو

به بوی تو...

من که در دام هلاک افتاده ام

من که چون اشکی به خاک افتاده ام

عاشقی دیوانه ای افسرده جانم

بی دلی بی حاصلی بی آشیانم

من کیم درد آشنایی

بی نصیبی بینوایی

منم غباری به کوی تو

منم که مستم به بوی تو

به بوی تو...

داغ تنهایی

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سرد مهری بین که کس بر آتشم آبی نزد

گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع

لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج عشق

شور بختی بین که در آغوش دریا سوختم

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع

لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج عشق

شور بختی بین که در آغوش دریا سوختم

شمع و گل هم هر کدام از شعله ای در آتشند

در میان پاکبازان من نه تنها سوختم

من نه تنها سوختم

خواب پریشان

از چشم تو می بینم

این خواب پریشان را

با پلک تو می بندم

چتر شب باران را

بیدار شدم من

در آینه پیدایی

بی راز معمایی

در جسم نمی گنجی

بی وسوسه زیبایی

ای صورت جادویی

ای معجزه ی بیدار

در این شب آشفته

دل را به یقین بسپار

دل را به یقین بسپار ...

آهسته بگو با من

سربسته بگو با من

از چشمه ی چشمانت

راهی بنما تا من

از عشق مهیا شو

من را برسان را تا دل

من را برسان تا موج

تا قایق بی ساحل

از عشق مهیا شو

من را برسان را تا دل

من را برسان تا موج

تا قایق بی ساحل

دل را به یقین بسپار

دل را به یقین بسپار ...

از چشم تو می بینم

این خواب پریشان را

با پلک تو می بندم

چتر شب باران را

بیدار شدم من

قلندروار

golpooneha — Fri, 13 Jul 2007 16:42:18 GMT

به نام حضرت دوست

دوستان و یاران عزیز سلام. خوشحالم از اینکه بهانه ای پیش آمد تا در خدمت شما عزیزان باشم. در این پست هم هدیه ناقابل برای دوستداران صدای آسمانی نغمه گر عشق تهیه کرده ام که امیدوارم با خواند و دیدن آن لذت ببرید. امیدوارم در آینده ای نزدیک بتوانم در مورد زیبایی های بیشمار این اثر جدید استاد با مطالبی به خدمت برسم.

هزاران لاله و گل در جهان بی .......همه زیبا به چشم دیگران بی

آلاله ی مو به زیبایی در این باغ ........سرافراز همه آلالیان بی

ارادتمند شما گلپونه ها

قلندروار

امشب به کویت آمدم دانم که در وا می کنی

رحمی به این خونین دل رسوای رسوا می کنی ...

لیلای من باشد عیان در هر زمان در هر مکان

زاهد چرا بهر نشان هی لا و الا می کنی

امشب به کویت آمدم دانم که در وا می کنی

رحمی به این خونین دل رسوای رسوا می کنی ...

ای دل بیاموزی اگر راه درست عاشقی

با هرچه او قسمت کند صبر و مدارا می کنی

هی هلا هلا مست قلندر

این چرخه می چرخد بسی بهر حساب هر کسی

یک روز جبران می کند جوری که با ما می کنی

امشب به کویت آمدم دانم که در وا می کنی

رحمی به این خونین دل رسوای رسوا می کنی...

آشفته بازاری مکن ای دزد مادرزاد دل

صد حلقه می پیچی به هم تا یک گره وا می کنی

تا یک گره وا می کنی

گه در تماشاخانه ی قسمت مرا بازی دهی

گه نقش های خویش را

گه نقش های خویش را در من تماشا می کنی

در من تماشا می کنی

امشب به کویت آمدم دانم که در وا می کنی

رحمی به این خونین دل رسوای رسوا می کنی ...

آیینه دل

یک روز از هم می درم این پرده ی تزویر را

یک روز می پیچم به هم سررشته ی تقدیر را

آیینه ی دل بشکنم تا وقت دیدار رخش

صد بار حک سازم به دل تکرار این تصویر را

در حلقه ی دیوانگان پیر خرد بهر نشان

پیچید دور گردنم این حلقه ی زنجیر را

یک روز از هم می درم این پرده ی تزویر را

یک روز می پیچم به سررشته ی تقدیر را

در مذهب آیینه ها جایی ندارد کینه ها

برخیز و برچین از جبین این ظلمت شبگیر را

ای ریسمان حلاج را از دار بالاتر بکش

بر سردر خورشید زن تندیسه ی تکبیر را

ای ریسمان حلاج را از دار بالاتر بکش

بر سردر خورشید زن تندیسه ی تکبیر را

می گفت گل با بلبلی اینجا نمی لرزد دلی

بر دشنه ی منقار زن گلبانگ بی تأثیر را

یادش بخیر آن صبحدم دستانمان در دست هم

آهسته می گفتی به من آن خواب بی تعبیر را

در حلقه ی دیوانگان پیر خرد بهر نشان

پیچید دور گردنم این حلقه ی زنجیر را

یک روز از هم می درم این پرده ی تزویر را

یک روز می پیچم به سررشته ی تقدر را ...

پای پیاده

پای پیاده می رود

قافله ی نگاه من

تا برسد به چشم تو

ای مه شامگاه من

مه شامگاه من

پای پیاده می رود قافله ی نگاه من

تا برسد به چشم تو ای مه شامگاه من

هزار حرف گفتنی دارم و دم نمی زنم

کاش خودت بخوانی از پنجره ی نگاه من

پای پیاده می رود قافله ی نگاه من

تا برسد به چشم تو ای مه شامگاه من

شب است و شب

و سایه ها

و جغدها خرابه ها

میان این سیاهه ها فقط تویی پناه من

وقت سفر عزیز من ساز به دست من نده

اسیر مویه می شود مخالف سه گاه من

مخالف سه گاه من

پای پیاده می رود قافله ی نگاه من

تا برسد به چشم تو ای مه شامگاه من

ای مه شامگاه من

پای پیاده می رود قافله ی نگاه من

تا برسد به چشم تو ای مه شامگاه من

ای مه شامگاه من

اگر چه رفته ای ولی قصه ی عشق ماندنی است

یاد تو مانده تا ابد در دل بی گناه من

دل بی گناه من

پای پیاده می رود قافله ی نگاه من

تا برسد به چشم تو ای مه شامگاه من ...

سلسله مو

پیش آن سلسله مو مشت ما واشده بود

وسط این همه کوه تیشه رسوا شده بود

پیش آن سلسله مو مشت ما واشده بود

وسط این همه کوه تیشه رسوا شده بود

همه بر ساحل عشق تشنه می رقصیدند

روح مرموز عطش مثل دریا شده بود

همه بر ساحل عشق تشنه می رقصیدند

روح مرموز عطش مثل دریا شده بود

باز غوغا شده بود

بهترین لحظه ی عشق با تو پیدا شده بود

باز غوغا شده بود

گرچه ای دف زن مست شیشه ی باده شکست

یک بغل مستی و نور قسمت ما شده بود

دیدم اهریمن شب در شب کشتن خویش

آنقدر می زده بود تا اهورا شده بود

رفته بودم به برش پیرهن پاره کنم

یوسف از فرط جنون چون زلیخا شده بود

چون زلیخا شده بود

گرچه ای دف زن مست شیشه ی باده شکست

یک بغل مستی و نور قسمت ما شده بود

دیدم اهریمن شب در شب کشتن خویش

آنقدر می زده بود تا اهورا شده بود

رفته بودم به برش پیرهن پاره کنم

یوسف از فرط جنون چون زلیخا شده بود

چون زلیخا شده بود

باز غوغا شده بود

باز غوغا شده بود ...

مشرق مطلق

نام تو شد روشنی ذکر خموشان

هلهله و هروله کوزه به دوشان

این همه تصویر تویی در شب روشن

تا که ببینند تو را آینه پوشان

حلقه ی گل حلقه ی دف حلقه ی گیسو

حلقه به حلقه است شب حلقه به گوشان

حلقه ی گل حلقه ی دف حلقه ی گیسو

حلقه به حلقه است شب حلقه به گوشان

دامنه ی عشق تو چون دامن دریا

آمدنم سوی تو چون رود خروشان

از دم تو زنده شود هستی عیسی

آب بقا را ز لبت شعله بنوشان

شعله بنوشان

با خط می بر در و دیوار نوشتم

چشم تو و حادثه باده فروشان

من اگر آن مغربی ام مشرق مطلق

جان مرا جامه ای از نور بپوشان

کیستی ای بر همگان سر سرآمد

کز همه جا می شنوم نام محمد ...

کیستی ای بر همگان سر سرآمد

کز همه جا می شنوم نام محمد ...

بوی زنجیر

گرچه از شش جهت دچار توام

باز بیتاب و بی قرار توام

از تو هیچم سر فراغت نیست

هرچه آیینه ای غبار توام

ادب بندگی می آموزم

جلوه های خدای دار توام

تا در آغوش مرگ می لغزم

زنده می دارد انتظار توام

می فروشت حرام کرده به من

از ازل تا ابد خمار توام

اولین جلوه ی جنون منی

آخرین فرصت قمار توام

بوی زنجیر در مشام منی

نام گل بر لب بهار توام

کی وصال اختیار خواهی کرد

ای که مجبور اختیار توام

بوی زنجیر در مشام منی

نام گل بر لب بهار توام

اولین جلوه جنون منی

آخرین فرصت قمار توام

گرچه از شش جهت دچار توام

باز بیتاب و بی قرار توام

از تو هیچم سر فراغت نیست

هرچه آیینه ای غبار توام

گرچه از شش جهت دچار توام

باز بیتاب و بی قرار توام

گرچه از شش جهت دچار توام

باز بیتاب و بی قرار توام ...

انعکاس سبز

از خود چو بیرون می شوم یارم بغل وا می کند

چون خویش را گم می کنم خود را هویدا می کند

در گیر و دار مستی دیشب ربود از من دلی

چشمش گواهی می دهد ابروش حاشا می کند

از خود چو بیرون می شوم یارم بغل وا می کند

چون خویش را گم می کنم خود را هویدا می کند

در گیر و دار مستی دیشب ربود از من دلی

چشمش گواهی می دهد ابروش حاشا می کند

چون پنجه آن آشفته مو از زلف بیرون می کشد

یک شهر دل در پیچ و تاب طره اش جا می کند

چون پنجه آن آشفته مو از زلف بیرون می کشد

یک شهر دل در پیچ و تاب طره اش جا می کند

در زیر پای بوته ی هرزی شقایق له شده

اما برای ماند سرخش تقلا می کند

در سینه های صیقلی هر لحظه گردد منجلی

کاری که با موسی دمی در طور سینی می کند

آیینه ای دق کرده ام در حسرت دیدار تو

یک انعکاس سبز تو صد عقده را وا می کند

آیینه ای دق کرده ام در حسرت دیدار تو

یک انعکاس سبز تو صد عقده را وا می کند

از خود چو بیرون می شوم یارم بغل وا می کند

چون خویش را گم می کنم خود را هویدا می کند ...

تب و جنون

مبارکت ای صبور شبها به صبح تابان رسیدی آخر

ز تن پراکندگی گذشتی به مطلق جان رسیدی آخر

مبارکت ای صبور شبها به صبح تابان رسیدی آخر

ز تن پراکندگی گذشتی به مطلق جان رسیدی آخر

سری نداری تنی نداری به غیر خود دشمنی نداری

شمیم پیراهنی نداری

شمیم پیراهنی نداری ولی به کنعان رسیدی آخر

مبارکت ای صبور شبها به صبح تابان رسیدی آخر

ز تن پراکندگی گذشتی به مطلق جان رسیدی آخر

در یچه ای شعله ور گشودی

به عشق و آتش جگر گشودی

ز بستر سینه پر گشودی

به زیر دندان

به زیر دندان رسیدی آخر

شکفته در شعله های خون است

گدازه های تب و جنون است

هزار ابر از دلت برآمد

به گل به باران رسیدی آخر

تو خواب سرسبز ریشه بوده

بهار فردای بیشه بودی

در ابتدای همیشه بودی

ولی به پایان رسیدی آخر

در ابتدای همیشه بودی

ولی به پایان رسیدی آخر ...

سفر

golpooneha — Thu, 10 May 2007 00:14:18 GMT

ببرد از من قرار و طاقت و هوش ....

از سفر برایم یک سبد عاشقانه آورده! ، مهربان و سخاوتمند.

بوی گل می دهد پیغامش. پر از اشاره است.

جان شب با ذکرش آتش می گیرد. شعله ور از عشق ....

ای شکوه دفتر تغزل، آشنای غربتم، راه دردآرامم ...

از تو چه پنهان، از صدایت مست مستم!

دوستان و مهربان یاران!

سلام؛

سفر هم از راه رسید.

به آهنگ سازی و تنظیم بهزاد خدارحمی. با حضور هفده نوازنده برجسته که در بین آنها نام استاد هابیل علی اف خود نمایی می کند. نغمه گر عشق و استاد هابیل علی اف که پیش از این با شعری از ساعد باقری عزیز تصنیف زیبای سرمستان را عاشقانه سر داده بودند این بار دوباره در "انتظار" برای حضرت موعود نیلوفرانه ای دیگر سر می دهند. چه زیباست. چه تحریرهایی! چه اوجی! به صدای ناله های کمانچه دقت کنید.

پرویز بیگی حبیب آبادی که در چند آلبوم اخیر همکاری نزدیکی با استاد داشته است، این بار بیشتر شعرهای "سفر" از اوست. شعرهایی بسیار ساده اما بسیار زیبا. ترانه توبه از جمله آنهاست. ترانه ای که علیرضا افتخاری با نگاهی نو و لحنی شیرین آن را اجرا کرده است، درست مانند ترانه "قدح".

ترانه قدیمی "چشم انتظار" هم در نهایت زیبایی تنظیم و اجرا شده است و چه زیباست که از هنرمند گرانقدر سرکار خانم سیما بینا هم تشکر و قدردانی شده است.

چند سال پیش این ترانه در آلبوم "شهر قصه" حسین بختیاری و البته متفاوت تر اجرا شده است.(حسین بختیاری نقاش آلبوم یاد استاد می باشند.)

دوستان و نازنین یاران،

امیدوارم که با شنیدن این عاشقانه ها به لذتی فراوان برسید. بارها و بارها عازم "سفر" خواهیم شد باشد که در هوای عاشقی بال و پر بگیریم ....

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت....

ارادتمند گلپونه ها

سفر

تو برو به سفر به هرکجا که روی سفر سلامت

به خدا نکنم از آنچه رفته به دل تو را ملامت

به خدا شب من نمیرسد به سحر اگر نیایی

به خدا همه جا به جستجوی تو ام بگو کجایی

تو چراغ دلم زحال عاشقی ام خبر نداری

تو چرا قدمی به روی چشم ترم نمی گذاری

تو به یک نگهت دگر قرار مرا ز کف ربودی

تو مرا زخودم گرفتی و پس از آن سفر ربودی

تو مرو به سفر که یک شبم بشود هزار و یک شب

به خدا همه شب ز عشق شعله ورت بسوزم از تب

تو چراغ دلم زحال عاشقی ام خبر نداری

تو چرا قدمی به روی چشم ترم نمی گذاری

تو برو به سفر به هرکجا که روی سفر سلامت

به خدا نکنم از آنچه رفته به دل تو را ملامت

به خدا شب من نمیرسد به سحر اگر نیایی

به خدا همه جا به جستجوی تو ام بگو کجایی

تو چراغ دلم زحال عاشقی ام خبر نداری

تو چرا قدمی به روی چشم ترم نمی گذاری

عاشقونه

از تو گفتم

از تو خوندم

عاشقونه

تا همیشه عشقمون باقی بمونه

مثل دریا تو چشاتم

توی غربت آشناتم

عمریه که مبتلاتم

مثل آینه تو نگاتم

عشق از من

ناز از تو

تا نیایی در کنارم

لحظه ها را می شمارم

صبر از من

لطف از تو

یاد تو در خاطر من

خاطر من از تو روشن

آشناتم

مثل آینه تو نگاتم

تو نماز عاشقونه

همه جا قبله نماتم

از تو گفتم

از تو خوندم

عاشقونه

تا همیشه عشقمون باقی بمونه

مثل دریا تو چشاتم

توی غربت آشناتم

عمریه که مبتلاتم

مثل آینه تو نگاتم

عمری که مبتلاتم

توی غربت آشناتم

مثل دریا تو چشاتم ....

پوستر با اندازه بزرگ

توبه

چله چله مستم از شما چه پنهان

با سبو نشتم از شما چه پنهان

گفتگوی بی می مایه ای ندارد

توبه را شکستم از شما چه پنهان

ترس محتسب نیست در دلم که دیشب

با خودش نشستم از شما چه پنهان

جز ترانه هایم عاشقانه هایم

دل به کس نبستم از شما چه پنهان

از شما چه پنهان

هرچه بی بهانه است هرچه جز ترانه است

مانده روی دستم از شما چه پنهان

این نوای نابم حسن انتخابم

کارها داده دستم از شما چه پنهان

این نوای نابم حسن انتخابم

کارها داده دستم از شما چه پنهان

چله چله مستم از شما چه پنهان

با سبو نشتم از شما چه پنهان

گفتگوی بی می

مایه ای ندارد

توبه را شکستم

از شما چه پنهان

توبه را شکستم از شما چه پنهان

چشم به راه

دو چشمت راه درد آرام خدایا

عزیزی در سفر دارم ... دارم خدایا

همه می گن عزیزت کی میایه

به دل شوق دگر دارم ... دارم خدایا

گل زردم

همه دردم

ز جفایت شکوه نکردم

تو بیا تا دور تو گردم

آی .......

ای یار جانی یار جانی

دوباره بر نمی گردد جوانی

بیا جانا که تا جانانه باشیم

یکی شمع و یکی جان ...جان ... پروانه باشیم

یکی موسی شویم اندر مناجات

یکی جاروکش می ... می ... میخانه باشیم

گل زردم

همه دردم

ز جفایت شکوه نکردم

تو بیا تا دور تو گردم

آی .......

ای یار جانی یار جانی

دوباره بر نمی گردد جوانی

از این جا تا به بیرجند سه گداره

گداره اولی جان ... جان ... نقش و نگاره

گدار دومی مخمل بپوشم

گداره سومی جان ... جان ... دیدار یاره

گل زردم

همه دردم

ز جفایت شکوه نکردم

تو بیا تا دور تو گردم

آی .......

ای یار جانی یار جانی

دوباره بر نمی گردد جوانی

انتظار

شب تا سحر چون بشکفد نام تو بر لب های من

دل را چراغانی کند روشن شود شبهای من

از دوریت در آتشم گر آهی از دل می کشم

آتش بگیرد جان شب با ذکر یا رب های من

گفتم نگارا تا به کی امروز و فردا می کنی

از عهد خود سر می کشی خون در دل ما می کنی

گفتا چو ناز افزون کنم باید نیازت گل کند

رو می کند شادی اگر با غم مدارا می کنی

شادا نسیم نوبهار شادا که جان آورده ای

از آن قرار جان من گویا نشان آورده ای

این خسته جان را می رسد بوی گل از پیغام تو

کاین مژده های نو به نو زان دلستان آورده ای

شب تا سحر چون بشکفد نام تو بر لب های من

دل را چراغانی کند روشن شود شبهای من

از دوریت در آتشم گر آهی از دل می کشم

آتش بگیرد جان شب با ذکر یا رب های من

شعله

باز شب و ذوق تمنای من تمنای من

روی تو و چشم تماشای من تماشای من

شعله ور از عشق شعله ور از عشق شعله ور از عشق سرا پای من

آمده از ره شب زیبای من

ای شب شبها راز جنون را از تو نهفتن نتوانم نتوانم

چون تو بیایی حرف درون را با تو نگفتن نتوانم نتوانم

خلوت شب بال و پرم می دهم

همت سیر و سفرم می دهد

حال و هوای دگرم می دهد

سوز دل و چشم ترم می دهد

ای شب شبها راز جنون را از تو نهفتن نتوانم نتوانم

چون تو بیایی حرف درون را با تو نگفتن نتوانم نتوانم

شور تو سر می کشد ساز دل

گرمی تو شعله آواز دل ... دل

خلوت تو عرصه پرواز دل ...دل دل دل

هم نفس و همدم و همراز دل

ای شب شبها راز جنون را از تو نهفتن نتوانم نتوانم

چون تو بیایی حرف درون را با تو نگفتن نتوانم نتوانم

دریافت پوستر با اندازه واقعی

آرزو

دوست دارم دلم رو با عاشقی آشنا کنم

دوست دارم فقط تو رو صدا کنم

دوست دارم یه روز خدای مهربون

گره ی عشق دلم رو وا کنه

ما دو تا پرستو رو

تو هوای عاشقی رها کنه

دوست دارم سبد سبد ستاره ها رو بچینم

آسمون عشقتو ستاره بارون ببینم

تو پر از ستاره ای

تو ضمیر عاشقو نه ای

پر از اشاره ای

تو شکفتن گلی

تو شکوه دفتر تغزلی

دوست دارم دلم رو با عاشقی آشنا کنم

دوست دارم فقط تو رو صدا کنم

دوست دارم یه روز خدای مهربون

گره ی عشق دلم رو وا کنه

ما دو تا پرستو رو

تو هوای عاشقی رها کنه

دوست دارم دلم رو با عاشقی آشنا کنم

دوست دارم فقط تو رو صدا کنم

در پناه حق ....